اعتکاف

يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُارْجِعِي إِلى رَبِّكِراضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي پرواز ملکوتی فقیه مجاهد، یاور وپشتیبانِ ستمدیدگان؛مرجع دلسوز و پناهگاهِ دلسوختگان؛ حضرت آیةاللهالعظمی صانعیرضوان الله تعالی علیه که به ندایِ مبارکه:يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِلبیک گفت و به مقام شامخ:ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةًارتقاء یافتو به بالاترین مقام آدمیت یعنی انسان کامل رسیدو مشمولِ شریفه:فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي گردید؛تسلیت عرض کرده به این یار قرین و استاد دیرین عرضه میدارم:ای استاد مهربان و باصفا،عروجت به مقام قرب الهی که سرمنزل مقصود انبیاء عظام وائمه اطهار، صلواة الله علیهم اجمعین میباشد، بر کام عطشناکت مبارک و رضوان خداوند گوارایت باد...راه اندیشهات پررهرو و صلابت کلامت بیزوال...شاید در واپسین لحظات زندگی و درخلوت رازورزانه با معبود خود و در مناجاتهای دلگفتهات، این شعر از دیوان لسانالغیب را زمزمه میفرمودید: خرم آن روز کز این منزل ویران برومراحت جان طلبم و از پی جانان بروم           دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت            رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم  به هواداری او ذره صفت رقص کنان  تا لب چشمه خورشید درخشان بروم وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيّا سلام بر تو در آن روز كه تولّد يافتی وامروز كه کالبد جان را به امید لطف الهی رها کردی وهنگامی كه برانگيخته خواهی شد...    اعتکاف...